Sprawdzony tekstWąż leżał pod kłodą I gniewał się na cały świat; Nie ma w nim innego uczucia, Jak gniew: taka już jest jego natura. Baranek bawił się i skakał w pobliżu; O Wężu wcale nie myślał. Oto, wyśliznąwszy się, wbija w niego żądło: W oczach biedaka niebo stało się mgliste; Cała krew w nim od jadu goreje. „Co ci zrobiłem?” — mówi do Węża. — „Kto wie? Może przyszedłeś tu po to, By mnie zmiażdżyć”, syczy do niego Wąż: „Z ostrożności cię karzę”. — „Ach, nie!” — odpowiadał — i tu rozstał się z życiem.
W kim serce tak jest stworzone, Że nie czuje ani przyjaźni, ani miłości I żywi jedynie nienawiść do wszystkich, Ten każdego poczytuje za swego złoczyńcę.