Baśń ludowa

Ksiądz – Niemiec

Był w jednym dworskim majątku rządcą Niemiec, naszych świąt nie przestrzegał i zawsze zmuszał chłopów do roboty. Przychodzi do niego raz sołtys i mówi: — Jutro u nas święto, pracować nie wolno. — A jakie tam święto sobie wymyśliłeś?

Tekst przetłumaczono za pomocą modelu językowego. Źródło podano poniżej.
PDF

Ksiądz – Niemiec

Był w jednym dworskim majątku rządcą Niemiec, naszych świąt nie przestrzegał i zawsze zmuszał chłopów do roboty. Przychodzi do niego raz sołtys i mówi: — Jutro u nas święto, pracować nie wolno. — A jakie tam święto sobie wymyśliłeś? — A świętego Mikołaja, batiuszko! — A gdzie on jest? Pokaż mi go! Sołtys przyniósł ikonę. — No, to deska! — mówi Niemiec. — Nic mi nie zrobi, i sam będę pracował, i wy się nie obijajcie. No to chłopi wymyślili, żeby spłatać Niemcowi figla; znowu przychodzi do niego sołtys: — U nas, batiuszko, jutro święto. — A jakie święto? — A pobożnego szerszenia! — A gdzie on jest? Pokaż! Sołtys zaprowadził go do starego dziupla, gdzie szerszenie się roiły: — Oto on! Niemiec zaczął zaglądać w szpary, a szerszenie tak aż brzęczą! — Patrzcie, — mówi Niemiec, — jak tam sobie śpiewa! Czy może wódeczki chlusnął? No, ale ja się go nie boję, i tak każę pracować. Póki Niemiec rozprawiał, szerszenie wyleciały i zaczęły go żądlić. — Ajajaj! — krzyknął ile sił. — Słowo honoru — nie każę pracować, i sam nie będę; niech chłopi choć cały tydzień świętują.